Eerst even wennen bij de drinkplaats, maar daarna mogen de negen nieuwe bewoners op hun gemak het hele gebied door trekken. Daarvoor zijn vorig jaar al de nodige voorzieningen getroffen, zoals een afrastering die moet voorkomen dat deze uit de kluiten gewassen waterratten het ruime sop kiezen. Voor je het weet klauteren ze anders bij Bath de dijk op. Dat is niet de bedoeling, want ze komen naar hier om de verruiging van het schor tegen te gaan. Twintig hectare hebben ze tot hun beschikking, een beste kluif. Om de kudde op te volgen wordt samengewerkt met lokale landbouwer Alexander Cerpentier van de Arenberghoeve. Hij zal de kudde beheren, een mooi voorbeeld van hoe natuur en landbouw samenwerken!

De keuze om waterbuffels te laten grazen in dit bijzondere natuurgebied is niet zomaar genomen. In de eerste plaats voeden ze zich met grovere vegetatie dan andere grazers, waardoor ze prima kunnen worden ingezet om het overheersende riet en andere ruwe vegetatie onder controle te krijgen. Waterbuffels eten maar wat graag van deze zilte vegetatie en wat ze niet eten trappen ze plat. Zo zorgen ze er voor dat andere zoutminnende planten als zeekraal, kweldergras, lamsoor, zeeweegbree en schorrenzoutgras meer kans krijgen om te groeien.

Het experiment met de waterbuffels is een boeiende grensoverschrijdende pilot die drie jaar zal lopen. In de zomermaanden verblijven ze in het schor bij Baalhoek, de rest van het jaar vertoeven ze in de Verrebroekse Plassen aan de andere kant van het grenspark. Wat er na die drie jaar met de dieren gebeurt is nog niet bekend, maar als het experiment aanslaat kunnen ze zomaar een blijvertje worden hier in Grenspark Groot Saeftinghe.