Ik ben Marc, verslaggever ter plaatse, lees en zie in mijn voorgaande verslagen - deel 1, deel 2 en deel 3 - hoe de Panoramatoren groeit.
De binnenkant
De werken aan de centrale zuil van de panoramatoren schieten geweldig op. Nu deze indrukwekkende cilinder zijn maximale hoogte bereikt heeft, is er gestart met de verdere afwerking binnenin. In deze fase van de werken wordt er een liftschacht en een betonnen wenteltrap geïnstalleerd.
Johny, één van de vele arbeiders op de werf, weet mij te vertellen dat het voor hem heel speciaal is om op deze locatie aan het werk te zijn. Een mooie bekroning van zijn loopbaan die binnenkort een einde neemt. En zo zie je maar dat iedereen op zijn/haar manier een verbondenheid voelt met dit geweldige project.
De volgende beelden geven een impressie van hetgeen zich nu afspeelt in de betonnen buis.
Hier neem je straks de lift, die jou naar de gewenste verdieping brengt.
Kom, gooi de loper uit! De rode of de blauwe?
The sky is the limit!
De buitenkant
Nu de zuil klaar is, ziet de werf er ook helemaal anders uit. De bekistingselementen en de werkvloeren zijn afgevoerd of liggen klaar voor transport. In de plaats verschijnen er betonnen overlopen en trappen die feilloos rond de kwetsbare liftschacht worden geplaatst.
Dit hebben we niet meer nodig.
En dit ligt klaar om geplaatst te worden.
En, er is meer!
Wie regelmatig een wandeling maakt op de nieuwe dijk heeft wellicht opgemerkt dat daar nu ook volop bedrijvigheid is waar te nemen. Inderdaad, de voorbereidende werken voor de toegangsweg/brug zijn van start gegaan.
Dat het gaat om bijzondere werken in een apart gebied, bewijst de aanwezigheid van een speciaal ontworpen rupskraan. De kraan is overgebracht vanop de Waddeneilanden, waar ze normaal werkzaam is. De speciaal opgeleide kraanman weet mij te vertellen dat de kraan zodanig is ontworpen dat ze makkelijk kan manoeuvreren en werken in een slibberige omgeving. En dat er hier in de Hedwigepolder al een stevige sliblaag is ontstaan, blijkt uit het feit dat het kleine ponton - dat de sonderingen van de bodem zou moeten uitvoeren - gewoonweg in het slib wegzakte. Daardoor konden de metingen, voorlopig, niet doorgaan en wordt er gekeken naar andere oplossingen. Zo zie je maar, hoe snel moeder natuur dit geweldige gebied aan het hervormen is.
Moet er nog modder zijn?
Asluiten doe ik met een beeld van het uitzicht vanop de toren, het blijft indrukwekkend!

Zo tot hier het verslag van de stand van zaken op 5 maart 2026.
Ik ben benieuwd wat er mij en jullie te wachten staat bij een volgend bezoek aan de werf.
Uw verslaggever ter plaatse,
Marc Pannier
Streekholder en grensparkgids