Ik ben Marc, verslaggever ter plaatse, lees en zie in mijn voorgaande verslagen - deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4 - hoe de Panoramatoren groeit.
Je kan de bouw van de radartoren vanop de dijk of net van héél dichtbij volgen. Ook nu weer heb ik het voorrecht om jullie van dichtbij mee te laten genieten. We beginnen bij mijn werfbezoek op 7 april.
Een driedaagse op de werf
Die dag had ik geluk. Ik hoefde niet helemaal tot boven te klauteren langs de stelling, maar kreeg dit keer een lift van de werflift.Eenmaal helemaal boven merk je pas hoe hoog je staat als je even over de reling naar beneden kijkt. Het uitzicht over de ontpolderde Hedwige- en Prosperpolder is vanop deze hoogte wel adembenemend. En het zal later als de toren volledig klaar is, dit beeld zijn dat de bezoekers te zien zullen krijgen als ze op het panoramaterras zullen staan.
Maar het is niet enkel genieten van het uitzicht. Ik sta ook telkens weer in bewondering van de vakkundigheid van de mensen die deze toren daadwerkelijk bouwen. Een team van enthousiaste en gespecialiseerde werklui verwelkomen mij bij elk bezoek aan de werf. Zij geven mij ook met plezier uitleg over de taken die ze op het moment van mijn bezoek aan het uitvoeren zijn. Vandaag wordt de bekisting voor de vloer van de technische ruimte van de radar gemaakt.
Maar ook binnenin de toren wordt niet stilgezeten. Gestaag groeit van helemaal beneden tot helemaal boven in de toren zowel de liftschacht als de betonnen spiraaltrap die later de bezoekers tot op deze adembenemende hoogte zullen brengen.
Van onder naar boven
Van boven naar onder
Een dag later, op 8 april, keer ik terug naar de werf. Vandaag storten ze beton en daar wil ik bij zijn. Volg samen met mij, aan de hand van de foto’s, de weg van de beton.
En opnieuw, een dag later ben ik weer op de werf! Deze keer in goed gezelschap, zo'n 60 gegadigden nemen deel aan een werfwandeling. Deze wandeling kwam tot stand door de samenwerking van Grenspark Groot Saeftinghe en de bouwfirma Van Der Straaten. Ook twee collega grensparkgidsen zijn van de partij. Samen nemen we de deelnemers op sleeptouw naar de heuvel en de werf van de radartoren. Op de werf zelf gaven Joost en Benny, van het bouwbedrijf Van Der Straaten, een meer dan gesmaakte uitleg over de bouw van dit welk bijzonder bouwwerk.
De maximale hoogte bereikt!
Eind april sta ik opnieuw bij de heuvel. Het is zo ver, de betonnen mastodont heeft zijn maximale hoogte iets minder dan 28 meter hoogte bereikt. Het enige dat de hoogte in de nabije toekomst zal beïnvloeden, is het plaatsen van de eigenlijke radar op de technische ruimte. Op deze eenzame, maar o zo mooie hoogte worden de voorbereidingen getroffen voor het storten van de laatste kubieke meters beton.
Op 5 mei 2026 zal het team dat dit bravoure werkje realiseerde het plaatsen van de meiboom gepast vieren boven op het laatst gegoten stuk beton. Bij deze een welverdiende proficiat aan de hele ploeg. Het was mij tot hiertoe een waar genoegen jullie vakkundigheid van nabij te mogen volgen.
Maar het bereiken van het hoogste punt wil niet zeggen dat mensen op de werf op hun lauweren gaan rusten, helemaal niet. Terwijl men helemaal bovenaan de laatste hand legt aan de laatste bekistingen, wordt op het gelijkvloers de werf voorbereid om al het hout dat nodig is voor het bouwen van de buitenschil van deze toren te ontvangen. Omdat de stabiliteit van de toren van primordiaal belang is worden ook diep in de ondergrond metingen gedaan om te zien welke invloed dit loodzware gebouw heeft. En zo wordt een eerste belangrijke fase van de bouw van de radartoren afgesloten.
Ik kijk samen met jullie uit naar de volgende fases. Langs deze weg hoop ik dat jullie mee genieten van de vorderingen. Tot snel!
Uw verslaggever ter plaatse,
Marc Pannier
Streekholder en grensparkgids